Pan Cogito a egzystencjalne wątpliwości

wątpiącym

By przenieść górę
Trzeba zejść do jej korzeni
W ciemną otchłań królestwa bez kresu

Wystarczy tylko
Nieść przed sobą śmiało
Zapaloną świecę płomienną ideę

Kiedy mrok otoczy
Należy nie bać się ani drżeć
Lecz z uporem powtarzać wielkie słowa

U kresu świata
Gdzie nie ma żalu
Odnajdzie się właściwy cel swej drogi

Lustro stanie się czyste
Góra zmieni swe miejsce

________________________________
Egham, 23 października 2006